6 september 2010
-door Herman Nijman - De handbalsters van Dalfsen winnen de Overijsselse derby tegen Kwiek ook zonder trap op het gaspedaal. Van een strijd is nauwelijks nog sprake.De zenuwen die Karin Roescher heeft opgestapeld voor haar eerste wedstrijd in het tenue van MizuWaAi/Dalfsen worden binnen de lijnen vertaald in scherpte en concentratie. De keepster mag met recht spreken over een lekkere wedstrijd tegen Kwiek, de club die ze twintig seizoenen heeft gediend. Van een spannende derby is allang geen sprake meer, zelfs matig presterend is Dalfsen nog een klasse beter (34-22).
Waar Dalfsen lonkt naar een topklassering is buurvrouw Kwiek al blij met handhaving in de eredivisie
In De Trefkoele wandelt Roescher (26) inmiddels net zo makkelijk naar binnen in kleedkamer 1, waar ze jarenlang een lokaaltje verderop heeft gezeten. De stap van Raalte naar Dalfsen is geen zware bevalling geweest. Met hoekspeelster Sharina van Dort heeft Roescher gekozen voor de sterkste van de twee aartsrivalen. <NO1>De club die in Europa speelt. Terwijl de vette jaren van Kwiek in het verleden verankerd liggen.<NO>„In die elf jaar eredivisie met Kwiek waren potjes tegen Dalfsen altijd spannend. Nu is dat duidelijk minder, het verschil tussen de teams groeit snel.”
De transfer is haar zichtbaar vergeven. De voormalige teamgenoten krijgen een hand en een knuffel. Voor de wedstrijdbespreking weet Roescher nog niet dat zij, en niet Annick Lipman, aan de partij mag beginnen. Coach René Cloo, die de geschorste Richard Kuijer moet vervangen, noemt het een gevoelskwestie. „Het kan twee kanten op: of ze barst van de zenuwen of ze groeit. Dat laatste gebeurde.” Roescher is de coach dankbaar. „Kwalitatief is er weinig verschil met Annick, we hebben allebei wat andere sterke punten. Je kunt je wel druk maken over het feit dat je tegen Kwiek speelt, maar het knopje is snel omgegaan. Toen we eenmaal waren begonnen was het gewoon de tegenstander.”
De ontmoeting is een schijngevecht. Dalfsen moet de speelsters duidelijk opnieuw positioneren nu Lynn Knippenborg en Ellen Schutte een knie-operatie in het vooruitzicht hebben. Het betekent dat Fabiënne Logtenberg een bepalende rol krijgt in de opbouw. Dat is wennen voor de voormalige cirkelspeelster. „Je mag Fabiënne niet met Lynn vergelijken”, beseft Cloo. In de eredivisie is bijna niemand zo snel als Knippenborg, ook Schutte is soms meer een sprinster dan een handbalster.
Dalfsen experimenteert, speelt bij vlagen aardig maar is de draad soms ook helemaal kwijt. Als het even lekker loopt schiet de teller door van 5-5 naar 11-5 en dan is de spanning meteen geweken.
Roescher speelt veertig minuten sterk. Met Charlaine Logtenberg komt zelfs nog een derde speelster op de vloer, die net van Kwiek is overgestapt. Logtenberg, zusje van, is bij Kwiek 2 weggeplukt na de medische malheur die Dalfsen heeft getroffen. Cloo laat het talent (16) vijfentwintig minuten spelen, ze scoort haar eerste eredivisiedoelpunt. „Ellen Schutte heeft vorig jaar bewezen dat de stap vanuit de regio naar de eredivisie snel gezet kan worden. Ook bij Charlaine kan het vlot gaan.”
Roescher sluit de gekke avond af met een glimlach op het gezicht. De uitslag is prima en tegelijkertijd komen de tekortkomingen aan het licht. „Maar dat is niet gek als je met vier nieuwelingen begint.”

